پهناي باند از جمله واژههاي متداول در دنياي شبكههاي كامپيوتري است كه به نرخ انتقال داده توسط يك اتصال شبكه و يا يك اينترفيس، اشاره مينمايد. اين واژه از رشته مهندسي برق اقتباس شده است. در اين شاخه از علوم، پهناي باند نشان دهنده مجموع فاصله و يا محدوده بين بالاترين و پائينترين سيگنال بر روي كانالهاي مخابراتي (باند)، است. به منظور سنجش اندازه پهناي باند از واحد <تعداد بايت در ثانيه> و يا bps استفاده ميشود. پهناي باند تنها عامل تعيين كننده سرعت يك شبكه از زاويه كاربران نبوده و يكي ديگر از عناصر تاثيرگذار، <ميزان تأخير> در يك شبكه است كه ميتواند برنامههاي متعددي را كه بر روي شبكه اجرا ميگردند، تحت تاثير قرار دهد.
پهناي باند چيست ؟ توليد كنندگان تجهيزات سخت افزاري شبكه در زمان ارائه محصولات خود تبليغات زيادي را در ارتباط با پهناي باند، انجام ميدهند. اكثر كاربران اينترنت نسبت به ميزان پهناي باند مودم خود و يا سرويس اينترنت braodband داراي آگاهي لازم ميباشند. پهناي باند، ظرفيت اتصال ايجاد شده را مشخص نموده و بديهي است كه هر اندازه ظرفيت فوق بيشتر باشد، امكان دستيابي به منابع شبكه با سرعت بيشتري فراهم ميگردد. پهناي باند، ظرفيت تئوري و يا عملي يك اتصال شبكه و يا يك اينترفيس را مشخص نموده كه در عمل ممكن است با يكديگر متفاوت باشند. مثلا يك مودم V.90 پهناي باندي معادل kbps 56را در حالت سقف پهناي باند حمايت مينمايد ولي با توجه به محدوديتهاي خطوط تلفن و ساير عوامل موجود، عملا امكان رسيدن به محدوده فوق وجود نخواهد داشت. يك شبكه اينترنت سريع نيز از لحاظ تئوري قادر به حمايت پهناي باندي معادلMbps100 است، ولي عملا اين وضعيت در عمل محقق نخواهد شد (تفاوت ظرفيت تئوري پهناي باند با ظرفيت واقعي(.
برگرفته از سايت www.srco.ir
مطالب مرتبط: broadband TTCP netpref Latency |